MESECNI IZVESTAJ ODBORA ZA LJUDSKA PRAVA U LESKOVCU O STANJU LJUDSKIH PRAVA SA ASPEKTA DEKLARACIJE GENERALNE SKUPSTINE UN O LJUDSKIM PRAVIMA NA TERITORIJI JABLANICKOG I DELA PCINJSKOG OKRUGA ZA JANUAR MESEC 2012 GODINE

U Januara mesecu 2012 godine Odboru za ljudska prava u Leskovcu za pravnu pomoc i pravne savete obratilo  se  30 ljudi, koji su za rad Odbora saznali iz medija, ranijih ili sadasnjih korisnika nasih suluga.

Od ukupnog broja ljudi koji su nam se u izvestajnom periodu obratili za pomoc i savete, 21su se obratili licno dolaskom u kancelariju, 8 su se obratili pismom dok s ejedan korisnik obratio telefonom.

Nacionalan struktura ljudi koji sun am se u Januaru mesecu 2012 godine obratiliza pomoc i savete je takva da su 29 Srbi I 1 Rom.

Od ukupnog broja ljudi koji su nam se u izvestajnom periodu obratili za pomoci i savete, slucajevi 24 njih su iz oblasti koje su predmet paznje i pracenja Odbora dok slucajevi sestoro ljudi nisu iz oblasti koje su predmet pracenja Odbora.

U izvestajnom periodu pravnu pomoc iz oblasti koje su predmet paznje Odbora zatrazila su 23 coveka, dok  pravnu pomoc iz oblasti koje nisu predmet paznje Odbora nije trazio nijedan korisnik nasih usluga.

Pravne savete iz oblasti koje su predmet paznje Odbora u Januaru mesecu 2012 godine zatrazilo je i dobilo 24 coveka, dok su pravne savete iz oblasti koje nisu predmet paznje Odbora zatrazila i dobila  6 coveka.

U izvestajnom periodu uzeli smo u razmatranje za zastupanje slucajeve 1 coveka, a u zastupanje smo uzeli slucajeve 6 ljudi.

U Januaru mesecu 2012 godine advokat odbora za ljudska prava u Leskovcu je zastupao korisnike nasih usluga na  17 rocista u parnicnim i 8 rocista u krivicnim predmetima.

Za potrebe ljudi korisnika nasih usluga u izvestajnom periodu napisali smo  1 tuzbu,  5 prituzbe na nerad sudova po cl.7 Zakona o uredjenju sudova, 5 zalbe i 3 Predstavke Evropskom sudu za ljudska prava u Strazburu.

Struktura prava povodom cijeg krsenja ili ugrozavnja su nam se javljali ljudi uJanuaru mesecu 2012 godine, sa aspekta Deklaracije Genaralne skupstine UN o ljudskim pravima, ima sledeci izgled:

- cl.1 Deklaracije , pravo na dostojanstvo ljudske licnosti 1 slucaj

- cl.3 Deklaracije , pravo na zivot , slobodu I licnu bezbednost 2 slucaja,

- cl.5 Deklaracije , zabrana mucenja svirepog necovecnog ponizavajuceg postupanja ili kaznjavanja 1 slucaj,

- cl.7 Deklaracije,  pravo ljudi da ih zakon jednako stiti od bilo kakve diskriminacije, kojom se krsi Deklaracija,  6 slucajeva,

- cl.8 Deklaracije, pravo ljudi da ih nacionalni sudovi efikasno stite od dela krsenja prava priznatih ustavom i zakonom, 7 slucajeva,

- cl.10 Deklaracije , pravo na pravicno sudjenje pred nezavisnim i nepristrasnim sudom 8 slucajeva ,

- cl.12 Deklaracije, zabrana proizvoljnog mesanja u licni I porodicni zivot, 1 slucaj,

- cl.17 Deklaracije, pravo na imovinu i zabranu proizvoljnog lisenja imovine 13 slucaj,

- cl.23 Deklaracije , pravo na rad i zadovoljavajuce uslove rada, 3 slucaja,

Analizom iznetog cinjenicnog stanja I numerickog dela izvestaja u oblasti stanja ljudskih prava, u Januaru mesecu 2012 godine,rkonstatujemo da su nam se najvise javljali ljudi zbog povrede prava iz Deklaracije od strane sudova I to prava iz cl.8 I cl.10 Deklaracije ukupno 15 slucajeva.To je jedan paradoks da ljudska prava najvise krse oni koji su po ustavu I zkaonu pozvani da ih stite, koji se javlja na visokom nivou od pocetka godine a kao takav je prenet I iz predhodnih godina.Karakteristika je drzave u kojoj ne postoji ni sistem vrednosti a pogotovu ne sistem odgovornosti, jer je sistem odgovornosti potpuno privatizovan, obzirom da su sudovi pod neposrednom kontrolom oligarhijskih grupa I pojedinaca,  a ne pod kontrolom Ministarstva pravde, pa umesto da afirmisu zakonitost I pravo na pravicno sudjenje primenjuju neregulisanu privatnu pravdu,  u prisustvu mazohistickog “adaptera” Ministarstva pravde, koje ne samo da nema snage, zbog partijske kombinatorike u politickoj vlasti I neposrednog uticaja iste na pravosudje, da stane na put tome, vec ce kroz takzovanu “reformu “ pravosudja, jos vise srozati ugled pravosudja, ako je to vise moguce. Tasko je poverovati da neko ko nije iz pravosudja, odnosno koji ne poznaje materiju, moz euciniti nesto kreativno I afirmativno na polju pravosudja. Naime celu “reformu” nosi jedan nedokazani psiholog, I jedan pravnik, koga pre dolaska na mesto Ministra pravde niko ziv, nije poznavao po kreativnom radu niti u vladinom niti u nevladinom sktoru, a nije afirmisan ni kao pravni prakticar ni kao pravni teoreticar.Nije im bilo dovoljno sto su povecali sudsake takse do mere “ zatvara vrata” osiromasenom gradjaninu, da se za pravdu obrati sudu, vec I advokaturi namecu”uzde” da preko politicke vlasti uvodjenjem fiskalih kasa I neposrednom kontrolom poreskih cinovnika u advokatske predmete kontrolisu advokate, I neposlusnima zabranjuju rad. Da p[oreski sluzbenik zabrani rad advokatu, toga nije bilo ni u Titovom ni u Milosevicevom rezimu, sto nam ukazuje da se ova do kraja birokratizovana vlast polako pretvara u nesto mnogo strasnije od toga, jer na prednji nacin se pod neposrednu kontrolu oligarha stavlja I advokatura, pored pravosudja koje odavno vise to nije, I slobode izrazavnaja na koju je kao I na Deklaraciju Komiteta ministara Saveta Evrope o slobodi politicke debate u medijima, politcka oligarhija vec ranije izvrsila” veliku nuzdu” donosenjem izmena Zakona o informisanju.

U vezi ovog problema u izvestajnom periodu interesantan je slucaj Stojanovic Sladjane iz Babusnice I  Todorovic Tatjane iz Donjeg Strizevca, u kome je Opstinski sud u Pirotu kao izvrsni sud u izvrsnom postupku zimenio pravnosnaznu I izvrsnu sudsku presudu kojom je navedenim licima dosudjana nakanada imovinske stete, pa im u izvrsnom postupku dosudio manje od onog sto im presudom pripada, resenje o izvrsenju im nije dostavio  da bi mogle da izjave zalbu, I sto oglasio pravnosnaznim.izvrsni sudija je “poucio” punomocnika navedneih lica da protiv pravnosnaznog resenja izjavi zlabu, sto je slucaj nezabelezen u pravosudju civilizovanih pravno uredjenih zemlaja, da sudija na taj nacin krsi pravo na pravicno sudjenje I imovinu.A ”mazohisticki adapter” to placa iz budzeta.

Treba napomenuti slucaj Djordjevic Bobana I jos cetvoro “ratnih rezervista” cije je tuzbe za dug povodom “ratnih dnevnica” Prvi Opstinski sud u Beogradu odbacio, jer je navodno “apsolutno nenadlezan “ za sudjenje protiv Drzave Republike Srbije, dok je po istim takvim tuzbama u 2002 I 2003 godini Opstinski sud u Vranju doneo na stotine pravnosnaznih I izvrsnih presuda, na koji nacin je na povredjeno pravo istih na pristup sudu, na imovinu I zabrana diskriminacije, zbog cega smo se obratili Sudu u Strazburu predstavkom u ime navedneih lica.

Treba napomenuti I slucaj Jovanovic Vlade iz leskovca,  kome sud u Leskovcu nije sproveo izvrsenja po resenjima o izvrsenju iz 2004 godine, radi naplate novcanog potrazivanja.

Pravosudje u ovom kraju pati ne samo od neazurnih parnicnih postupaka vec I nesposobnosti da sprovede izvrsne presude. Naime I ako imate srece da dobijete izvrsnu ispravu nije sigurno da ce te potrazivanja iz te presude bilo kada naplatiti, a drzava ne zeli da stane na,put toj pojavi otpustanjem iz sluzbe izvrsnih radnika I neazurnih sudija. Naprotiv “mazohisticki adpeter” iz placa za nerad I u vidu plate I u vidu naknada pred Sudom u Strazburu.

Analizom numerickog dela izvestaja utvrdjujemo da su nam s eu izvestajnom periodu u velikom broju javili ljudi kojima je povredjeno pravo na imovinu iz cl.17 Deklaracije cak 13 , sto je posledica napred iznetog problema u pravosudju koje pored pravne stvara I opstu imovinsku nesigurnost.Treba pomenuti slucaj Jankovic Jovice iz Busura kod Petrovca na Mlavi, u kome Opstinski sud u Petrovcu na Mlavi radi naplate duga od Jovice, prodaje traktor koji je svojina njegovog tasta. To je moguce u drzavi u kojoj vam niko ne garantuje da je onos to ste kupili I stekli u svojinu zaista I vase.

Krsenje ovog prava konstatujemo u kontinuiteteu od pocetka godine, sto ukazuje na opstu imovinsku nesigurnost.U ovoj drzavi nekome nije jasno da su svojinski odnosi I svojinska sigurnst, osnov za ekonomski prosperitet.valjda su uvereni da ce neko ulagati novac u ovu drzavu da bi mu bio pokraden.

Pored napred iznetog na niskom nivou ali u kontinuitetu sa predhodnim mesecima belezimo slucajeve krsenja  prava  na rad zadovljavajuce uslove rada I socijalnu sigurnost, I zabrane mucenja svirepog necovecnog ponizavajuceg postupanja ili kaznjavanja, koji se uglavnom javljaju u zatvorima.

Predsednik Odbora za ljudska prava u Leskovcu

Dobrosav Nesic 

GODISNJI IZVESTAJ ODBORA ZA LJUDSKA PRAVA U LESKOVCU O STANJU LJUDSKIH PRAVA , SA ASPEKTA DEKLARACIJE GENERALNE SKUPSTINE UN O LJUDSKIM PRAVIMA I RADU ODBORA NA AFIRMACIJI TIH PRAVA ZA 2011 GODINU

U 2011 godini, Odboru za ljudska prava u Leskovcu za pravnu pomoc i savete zbog krsenja ili ugrozavanja ljudskih prava priznatih Deklaracijom Generalne skupstine UN o ljudskim pravima javiila su se 908 covek, koji su za rad Odbora saznali iz medija, sa sajta Odbora ili od prijatelja ranijih i sadasnjih korisnika nasih usluga.

Od ukupnog broja ljudi koji su nam se u izvestajnom perioduobratili za pomoc i savete 702 coveka  su nam se  obratila se licno, dok su se 10 coveka obratila telefonom, a 196 pismeno.

Slucajevi 868 coveka koji su nam se u izvestajnom periodu obratili za pomoc i savet  su iz oblasti koje su predmet paznje Odbora, dok slucajevi 40 coveka  nisu iz oblasti koje su predmet nase paznje.

Nacionalna struktura ljudi koji su nam se u izvestajnom periodu obracali za pomoc i savete u 2011 godini ima sledeci izgled: Srbi 881, Romi 14, Muslimani iz BIH 1, Albanci 4, , Bugari 2, Kinezi-1 I Iracanin-1..

U izvestajnom periodu pravnu pomoc iz oblasti koje su predmet nase paznje trazilo je i dobilo 867 ljudi, a  pravnu pomoc iz oblasti koje nisu predmet nase panzje  trazila su 5 coveka.

U izvestajnom periodu pravne savete u slucajevima iz oblasti koje su predmet nase paznje trazila su  I dobilo 863 coveka, dok su pravne savete koji nisu iz oblasti koje mi pratimo trazila i dobila 38 coveka.

U razmatranje za zastupanje u 2011 godini smo uzeli  slucajeve 72 coveka,  dok smo za zastupanje  uzeli slucajeve 320 ljudi.

U 2011 godini, za potrebe ljudi korisnika nasih usluga napisali smo tuzbe 13,  Optuzna predloga 3,  Zahtev za istrazne radnje 3, krivicne prijave 14,  zalbe 38,  prituzbe 18, zahtev za pristupo informacijama od javnog znacaja 3,  Prigovora na optuznice 1,  zahtev za ponavljanje postupka 1,  Reviziju 2, Zahtev za zastitu zakonitosti 8, Predstavke Evropskom sudu za ljudska prava u Strazburu 1 , Ustavne zalbe 24,  Predloga za dozvolu izvrsenja 6, I ostali nekategorisnai podnesci 29.

U izvestajnom periodu advokat Odbora zastupao je ljude korisnike nasih usluga na 108 rocista u krivicnim i  182 rocista u parnicnim predmetima.

Struktiua prava sa aspekta Deklaracije Generalme skupstine UN o ljudskim pravima, povodom cijeg krsenja ili ugrozavanja su nam se javljali ljudi za pomoc i savete u 2010 godini ima sledeci izgled:

-cl.3 Deklaracije, pravo na slobodu 15 slucaja,

-cl.5 Deklaracije, zabrana mucenje, svirepog necovecnog ponizavajuceg postupanja ili kaznjavanja, 32 slucajeva,

-cl.7 Deklaracije, pravo gradjana na jednaku zastitu zkaona bez diskriminacije, 98 slucajeva,

-cl.8 Deklaracije, pravo ljudi  da ih nacionalni sudovi efikasno stite od  dela kresenja osnovnih prava priznatih ustavom i zakonom, 87 slucajeva,

-cl.10 Deklaracije  pravo ljudi napravicno sudjenje, pred nezavisnim i nepristrasnim sudom, 418 slucajeva,

-cl.12 Deklaracije, zabrana proizvoljnog mesanja u licni I porodicni zivot, -6 slucajeva,

-cl.17 Deklaracije, pravo na imovinu  i nesmetanog uzivanja imovine, 419 slucajeva,

-cl.23 Deklaracije, pravo na rad i zadovoljavajuce uslove rada, 157 slucajeva,

-cl.25 Deklaracije, pravo na odgovarajuci I zadovoljavjuci zivotni standard, 5 slucajeva,

Iz numerickog dela izvestaja izvesno se utvrdjuje da su nam se u 2011 godini najvise obracali ljudi zbog povrede prava iz oblasti pravosudja priznatih odredbama cl.8 I cl.10 Deklaracije ukupno 819 slucajeva, cime se nastavlja visegodisnji kontinuitet krsenja ovih lludskih prava od strane sudova na na visokom nivou.Ovo je posledica cinjenice da Ministarstvo pravde Republike Srbije, nakon izvrsene reforme u pravosudju, nije uspelo da uspostavi sistem vrednosti, a pogotovu ni na jednom nivou ne funkcionise sistem odgovornosti u pravosudju.Tuzioci I Sudije su u Srbiji potpuno neodgovorni, za odgovornu duznost koja im je poverena ustavom I zakonom, da stite ljudska prava I odlucuju o celokupnim ljudskim sudbinama.Tuzioci nisu sposobni da optuze sudije I tuzioce koji krse ustav I zakon, naprotiv na sve moguce nacine izbegavaju da ulaze u takve postupke, cak I kada su krsenja zakona od strane sudija ili tuzioca ocigledna, a sudovi nisu osposobljeni da osude sudije, sto dovodi do opste neodgovornosti I javasluka u pravosudju, a sa neodgovornim a cesto I nestrucnim po partijskom kriterijumu ili od strane interesnih grupa I pojedinaca postavljenih sudija, nemoguce je izgraditi pravnu drzavu, nemoguce je afirmisati princip vladavine prava.

Iz akta Republickog javnog tuzilastva A.br.387/11 od 22.11.2011 godine, koji je dostavljen Odboru po zakonu o slobodnom pristupu informacijama od javnog znacaja, za krivicno delo Krsenje zakona od strane sudije, javnog tuzioca ili njegovog zamenika, u 2006 godini tuzilastvima u Srbiji prijavljeno je 1153 lica, a u radu je bilo prijava jos prema 179 lica, od cega 794 prijave su podneli osteceni.Od toga broja optuzena su 4 lica, a doneta je 1 (jedna) presuda na kaznu zatvotra i dve na uslovnu osudu,

-u 2007 godini prijavljeno je 1274 lica,  od kojih su u 746 slucajeva prijave podneli osteceni, optuzena su 2 lica, a osudjeno je jedno lice na kaznuz atvora I izrecena jedna uslovna osuda,

-u 2008 godini prijavljeno je 1138 lica, od cega su u 788 slucajeva prijave podneli osteceni, optuzeno je samo jedno lice a nijedno nije osudjeno.

-u 2009 godini prijavljeno je 1312 lica,  u radu iz predhodnog perioda bilo je prijava prema 316 lica, od cega su  u 1014 slucajeva podneli prijave osteceni, optuzeno je 5 lica,  doneto je 6 presuda na kaznuz atvora, 11 uslovnih osuda I 2 oslobadjajuce presude, ,

-a u 2010 godini prijavljeno je 1031 lice, od cega su u  u 882 slucajeva prijave podneli osteceni, optuzena su 4 lica, doneta je 1 presuda na uslovnu osudu,

Iz prednjeg proizilazi da  je u periodu od 2006 do zakljucno sa 2010 godinom u petogodisnjem periodu,za krivicno delo Krsenje zakona od strane sudija,javnog tuzioca ili njegovog zamenika, prijavljeno 5.908 lica,  od cega su u 4.224 prijave podneli osteceni, dakle gradjanska strana, optuzeno je 16 lica, donete su 8 presude na kaznu zatvora I 15 uslovne osude, u situaciji kada se pred Evropskim sudom z aljudska prava u Strazburu I pred Ustavnim sudom Srbije, najvise predmeta nalazi zbog povrede prava na pravicno sudjenje I povrede prava na imovinu u sudskim postupcima, kada Ministartvo pravde Republike Srbije u ulozi “mazohistickog adaptera” greske I propuste sudija placa po odlukama sudija u Strazburu, regresne zahteve prema sudijama ne ispostavlja niti ih razresava zbog nestrucnog I nesavesnog rada, da bi na njihovo mesto dovela mlade, strucne I afirmacije zeljne kadrove. Dok  malom broju strucnih I afirmaciji prava posvecenih sudija, ne daje odgovarajuceg prostora da bi do izrazaja dosla njihovo znanje, kreativnost I intelektualna inventivnost, sto je dovelo do potpune propasti pravosudja.

Belezimo zabrinjavajucu cinjenicu da tuzilastva pokrecu krivicne postupke protiv gradjana koji su podneli krivicne prijave, protiv sudija I tuzilaca, zbog osnovane sumnje da su im povredjena ljudska prava, unistavajuci odredbu Zakonika o krivicnom postupku prema kojoj je “Svako treba da prijavi krivicno delo za koje se goni po sluzbenoj duznosti”, cime tuzilastvo zatvara vrata ostecenim ljudima kojima su povredjena prava na pravicno sudjenje da potraze sudsku zastitu.Imamo neverovatnu situaciju da sudije I tuzioci masovno krse ljudska prava, a tuzilastvo goni zrtve..

Na osnovu prednjih podataka moze se izvuci zakljucak da  tuzilastvo u Srbiji, nije na adekvatan nacin odgovorilo na potrebu I zahteve ljudi koji su im se obracali zbog krsenja prava od strane sudija I tuzioca,  da zrtve tretira kao okrivljene, te da se javlja kao skupo placeni  promoter bezakonja u pravosudju.

Ovo je porazavajuca cinjenica.

Htela to ili ne ova vlast ce morati preozbiljno da se pozabavi pitanjem odgovornosti osoba kojima je poverila u ruke ljudske sudbine, a delom I sudbinu stanja u drzavi, I smoci snage da skupo placene tuzioce dovede u stanje svesti da kada se za to stekunu zakonski uslovi moraju optuziti I sudiju I tuzioca, a ne da prijave odbacuju stereotipnim obavestenjima, a sudije da moraju biti osposobljene I strucne da osude I sudije I tuzioce.Tek u toj situaciji vlast ce moci da govori da je uspostavljena vladavina prava, da funkcionise pravna drzava, a to ce moci da shvate I primete I obicni gradjani, bez nepotrebnih manipulacijama njihovim stanjem svesti.

Ovakva situacija  te cinjenica da je drzava nenormalno visokim sudskim taksama u najvecoj krizi, onemogucila pristup pravdi najvecem procentu stanovnistva, stvaraju uslove za pojavu neregulisane privatne pravde, koju sudovi vec primenjuju a bice tragedija ako se ponovi stanje pre reforme, kada su ubijane sudije I advokati.Po ustaljenom obicaju tek nakon tog organizovace se okrugli stolovi, tribine I slicne stvari, koje jnikada nisu dale konkretne pozitivne rezultate, osim da se javnost umiri, na kojima ce se razmatrati uzroci ovakvih pojava od “eminetnih strucnjaka” iz oblasti, srpske pravosudne inteligencije, koja je unistena do mere da postoji u tragovima, koji ne mogu doci do izrazaja.Nekome u Ministarstvu pravde tesko je da shvati da se ugled I autoritet pravosudja gradi I cuva strucnim I savesnim radom, a ne naoruzanim strazarima.

To se ogleda I kroz cinjenicu da ni Visoki savet sudstva pored opste kompromitacije, preko Disciplinskog tuzioca I Disciplinske komisije ne pokrece ili vrlo retko pokrece pitanje odgovornosti sudija za disciplinske prekrsaje sudija propisane u zakonu o sudijama, I Kodeksu sudijske etike, pa u javnosti nije objavljen nijedan slucaj sudije koji je razresen od strane Visokog saveta sudstva, sto je dokaz da Visoki savet sudstva nije odgovorio ulozi koju ima.

Naime  ljudi u Visokom savetu sudstva zbog nedostatka licne hrabrosti, ili nekih drugih razloga, koji sigurno nemaju u vidu javni interes,  nakon reforme pravosudja u toku koje je uklonjen najveci broj nosilaca pravosudnih funkcija koji su potpuno privatizoovali pravosudje, nisu uspeli da prate rad preostalih nosioca pravosudnih funkcija sa takvom licnom profilacijom, koji ne pripadaju vremenu u kome obavljaju pravosudnu funkciju, a koje su njihovi oligarhijski mentori bliski vlasti uspeli da zadrze u pravosudju, ili da ih proguraju na jos vece polozaje u pravosudju, niti su uspeli  da preduzmu delotvorne I efikasne mere iz svoje nadleznosti, radi uklanjanja  iz pravosudja takvih preostalih nosioca pravosudnih funkcija, koji su dobro placeni od drzave, nastavili da dele neregulisanu privatnu pravdu, u interesu svom I svojih oligarhijskih mentora, bez straha od bilo kakve odgovornosti, jer sistem odgovornosti u pravosudju fakticki ne postoji.

U Srbiji postoji porazavajuca cinjenica da je to jedina drzava u civilizovanom svetu u kojoj 12 ljudi izdrzava kaznu zatvora od po 40 godina, koja uopste nije bila poznata u pravosudju Srbije I Jugoslavije u vreme kada su navodno  izvrsili dela zbog kojih su u zatvoru. I to po odluci Predsednika drzave.

Srbija je drzava u kojoj Ministarstvo pravde ne izvrsave odluke svojih sudova, kao u slucaju Borislava Colica Drzavljanina Bosne I Hercegovine I Republike Srpske, kome je pravnosnaznim resenjem Viseg suda u Novom Sadu odredjeno da kaznu zatvora izdrzava u Bosni I Hercegovini, Bosan I Hercegovina je preduzela sve mere za prihvat , a Ministartvo pravde Republike Srbije, vec godinu dana ne sprovodi pravnosnaznu sudsku odluku, sto je samo jos jedan presedan,  koji govori u kakvom stanju se nalazi pravosudje u Srbiji.

Prvi put u istoriji Leskovackog pravosudja najavljuje se izvodjenje dokaza u parnicnom postupku ekshumacijom leseva, I skrnavljenje grobalja, iako takav dokaz zakon o parnicnom postupku uopste ne poznaje,  a u krivicnom postupku, je dozvoljen samo u slucaju kada se sumnja na nasilnu smrt, sto bi predstavljalo grubo mesanje u licni I porodicni zivot parnicnih stranaka na nacin koji zakon ne poznaje.

U Leskovackom Osnovnom sudu belezimo praksu da se u predmetima izvrsenja od izvrsnih poverioca naplate sudske takse,a da se postupak izvrsenja opstruira, tako da na kraju izvrsni poverioc umesto da uzvrsnom postupku dobije namirenje svog potrazivanja, pretrpi stetu.

Ili slucajevi da izvrsni organi suda radi naplate potrazivanja od jednog lica, popisuju stvari drugih lica, koja sa duznicima cak I nemaju u licnoj karti upisano isto prebivaliste.

U Osnovnom sudu u Nisu razvija se praksa, da se licima protivprano lisenim slobode dosudjuju takvi iznosi koji jedva pokrivaju troskove vodjenja postupka, kao posebna mera odvracanja lica kojima je prekrseno pravo na slobodu da se  obracaju sudu za naknadu stete.

Nova vlast je izmenama Zakona o parnicnom postupku I uvodjenjem cenzusa da vrednost predmeta spora u imovinskim stvarima mora da iznosi najmanje  100.000 Eura, po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnosneja tuzbe, potpuno “zatvorila vrata”  Vrhovnog Kasacionog suda za 99,09 posto gradjanima Srbije, koji nisu u mogucnosti da placaju takse od preko 250.000 dinara, za tuzbu, prvostepenu odluku, zalbu drugostepenu odluku, reviziju odluku po reviziji, sto znaci da seljaci kojima se oduzimaju njive od kojih zive nece moci radi zastite prava svojine da se obracaju najvisoj sudskoj instanci, radnici I sirotinja kojima se uzima gradsko gradjevisnko zemljiste I radnicke kuce takodje.Pristup Vrhovnom Kasacionom sudu oligarhija na vlasti obezbedila je samo za privilegovan drustveni sloj bogatih, -kontroverznih bogatasa.Imamo pojavu elitistickog suda.

U sudovima u Srbiji, javnost postoji samo na papiru, dok se u praksi ne realizuje, cesto I zbog toga sto se sudjenja odvijaju u prostorijama koje podsecaju na golubarnike.

Transparentnost rada sudova nije na zavidnom nivou, jer Godisnji raspored o radu sudija nije istaknut na vidnom mestu, da bi svaka stranka mogla da se uverei da li po njegovom predmetu postupa sudija koji to treba da radi po godisnjem rasporedu, a cesto ce vrsioci duznosti predsednika sudova odbiti da ga izdaju na zahtev po zakonu o pristupu informacijama od javnog znacaja, ili ce ga izdati tek na intervenciju Poverenika za informacije od javnog znacaja.

U pojedinim sudovima se nipodastavaju advokati I advokatura, odbijanjem da se advokatima dozvoli uvid u spise predmeta cak I po godinu dana, ili odbijanjem da im se izdaju fotokopije pojedinih isprava iz spisa predmeta.

Postoji otvoreno mesanje politike u rad sudija, cak I javno izrecene pretnje da pojedine sudije nece vrsiti sudijsku funkciju, ili ocena rada sudova od strane izvrsne vlasti I direktan uticaj izvrsne vlasti, pa cak I oligarhijskih grupa I pojedinaca na rad sudija.

Primecujemo praksu da u pojedinim slucajevima sudije”kreiraju pravo”, pa presude donese bez navodjenja zakonskog osnova, ili odluke donose bez zakonskog osnova, ili privilegovanim pojedincima pruzaju sudsku

zastitu pojedinih prava koje im zakon ne priznaje.

Izreka da “U pravosudju uvek postoji neki problem, ako to nije zakon onda je to sudija”, nikada u Srbiji nije bila aktuelnija.

Kao jednu od mere za prevazilazenje ovakvog stanja u pravosudju, preduzimanjem mera na osnovu kvalitetno dobivenih podataka I izvestaja, Ministarstvo pravde bi trebalo da koristi “insajdere” u sudovima u kojima je izrazen javasluk u radu.

Takodje primecujemo da izvestan broj sudija svoju funkciju koristi za lecenje kompleksa, pa je neophodno kako zbog toga, tako I zbog velike preopterecenosti sudija, da Ministarstvo pravde ima svoju zdravstvenu sluzbu, koja bi vrsila temeljne periodicne kontrole psihickog I fizickog zdravlja  sudija I tuzioca.

Treba posebno istaci neefikasnost Ustavnog suda Srbije u resavanju predmeta, kod koga pojedini postupci traju I po vise od 4 godine, a u postupku po ustavnim zalbama, nije nam poznato da je odlucio po predlozima z aodlaganje izvrsenja odluka proptiv kojih su podnete ustavne zalbe , iako za to ima kratak rok.

Sve ovo uzrokovalo je postojanje opste pravne nesigurnosti a pravna nesigurnost ima za opstu imovinsku nesigurnost, sto se vidi dalje iz numerickog dela izvestaja, da su nam se u izvestajnom periodu i u velikom broju za pomoc I savete javljali ljudi, zbog povrede prava na imovinu I nesmetano uzivanje imovine iz cl.17 Deklaracije cak u 419 slucajeva..To su slucajevi ljudi koji su opljackani od strane drzavnih organa I drzavnih monopolskih firmi, poput Elektrodistribucije, I slicno.Drazava je umesto da smanji administraciju, povecala pljacku gradjana.Posebno perfidan sistem vlast je razvila preko Poreske uprave Ministarstva finasija, I to kod placanja poreza I doprinosa. Tu postoji institut “akontacionog resenja”, relikt socijalistickog sistema, po kome je obaveza placanja doprinosa I poreza  najcesce pausalno odredjena, pa je po tom resenju obaveznik duzan da placa dok mu se ne dostavi novo takvo resenje.Poreska uprava protivno nacelu efikasnosti iz Zakona o opstem upravnom postupku, protivno nacelu poslovanja u dobroj veri, obaveznicima placanja doprinosa,  akontaciona resenje za placanje doprnosa  ne dostavlja na pocetku godine a nekad im ne dostavlja ni u toku godine, “a to isto cini I sa “konacnim “ resenjima, softificiranim instrumentom za zakonitu pljacku gradjana, koje omogucava drzavi da zahvati od imovine gradjana onoliko koliko joj treba, ukoliko oceni da akontacionim resenjem nije dovoljno opljackala, goloruke gradjane, se desava da nakon dve ili tri godine, obavezniku poreza I doprinosa odjednom dostavi sva resenja, koja im dve ili tri godine nije dostavljala, obracuna razlike z aplacanje doprinosa u odnosu na predhodna resenja, razlike kao rezulatat svoga nerada okamati,  pa svoj dugogodinji nerad odjednom naplati kao dug obaveznika doprinosa, pretvarajuci uredne poreske obaveznike u poreske duznike, sto nigde u svetu nije poznato.Poreski postupak je tako koncipiran, da samo dobri pravnici mogu da se bore protiv ovakve pljackaske uloge drzave, I to sa neizvesnim ishodom, jer u Ministarstvu finasija  a pogotovu u poreskoj upravi vlada opsti javasluk, zbog nedostatka strucnih kadrova, cija mesta su zauzeli partijski poslusnici, cesto sa neodgovarajucom strucnom spremom I bez ikavog iskustva.

Postavlja se pitanje da li ce Ministarstvo finasija I Poreska uprava sa ovakvom pljackom nastaviti I kod stranih investitora, posto je domaca privrede vec skoro unistena, dobrim delom I ovakvim metodama deposediranja.

Ovo se na svojoj kozi u najskorije vreme osetili advokati, koji opterecivanje advokata velikim porezima i doprinosima u vreme opste ekonomske krize, kada je otezana naplata izvrsenih usluga, zbog nemastine gradjana i firmi, te zbog neefikasnog sprovodjenja naplate novcanih potrazivanja od strane sudova u izvrsnim postupcimma, dozivljavaju kao vid gusenja advokature, koji kod svih advokata izaziva revolt.

Poseban vid pljacke gradjana od strane drzave su takozvanje “jubilarne markice” koje drzavna posta naplacuje pred kraj svake godine, od svakog gradjanina koji salje pisma.

U Srbiji gradjani nisu oslobodjeni, naprotiv trpe stetne posledice  delovanja monopolskih firmi, bilo drzavnih bilo privatnih kojima je drzava obezbedila monopolski polozaj, mimo ustava.

Takodje belezimo slucajeve dramatuicnog krsenja prava na imovinu od strane Sluzbi za katastar nepokretnosti koje u administrativnom postupku, neke gradjane lisavaju imovine koju su zakonito stekli, dok drugima daruju imovinu koju su nezakonito stekli, ili cak nemaju ni osnov sticanje, sve to pod pokroviteljstvom Republickog geodetskog zavoda ciji rad nijedna drzavna institucija do sada nije ozbiljno ispitala, a niti rad Sluzbi za katastar nepokretnosti.

Posebno zabrinjava praksa Ministarstva policije, koje je od gradjana pocelo da oduzima, skupo placeno pre svega lovacko  oruzje, odnosno njihovu imovinu, bez ikakvih konkretnih razloga,.Naime u obrazlozenju resenja kojim se od coveka oduzima njegova imovina stoji, “ da je to potrebno u intersu zastite javnog reda I mira I zastite sigurnosti drugih”, jedna hipoteticka odredba koja onemogucava coveka da se od nasilja brani iznosenjem konkretnih argumenata, jer nezna ni kada je remetio javni red I mir, ni u kojim uslovima moze da ga remeti, niti ciju je sigurnost ugrozavao.Ova praksa ne samo da ukazuje na postojanje opste imovinske nesigurnosti, koja je posledice postojanja pravne nesigurnosti, vec stvara animozitet gradjana prema policiji, o kojoj pojavi bi u normalnoj drzavi neko radi povecanja poverenja gradjana u policiju, trebao da razmisli I preduzme mere za prvazilzenje ovakve prakse.

Iz numerickog dela izvestaja utvrdjujemo da nam se veliki broj ljudi javio zbog povrede prava na rad I zadovoljavajuce uslove rada iz cl.23 Deklaracije cak 157. da ne bi bilo zabune, ovde se ne radi o ljudima koji predstavljaju radnicku klasu u pravom znacenju te reci, jer radnicke kalse vise nema, vec o ljudima koji su izgubili posao  u postupku nehumane privatizacije koja je  vise bila prvobitna akumulacija kapitala, a najmanje privatizacija, koji su preko noci pretvoreni od vlasnika sredstava za proizvodnju u jevtinu radnu snagu sa dugogodisnjom garancijom takvog statusa, I sa takvim statusaom se umesto u fabricke hale uselili u sudove, a nama se obracaju za pomoc radi naplate neisplacenih zarada I neuplacenih doprinosa iz vremena dok su bili u radnom odnosu ,preko sudova u postupcima koji godinama traju, ili o slucajevima zaposlenih koji su radili kod poslodavca,pa im nisu isplacene zarade niti su im uplaceni doprinosi, ili su zrtve sikaniranja  na poslu..

U izvestajnom periodu konstujemo veliki broj ljudi koji su nam se obratili za pomoc I savete zbog povrede  prava iz cl.7 Deklaracije da ih zakon jednako stiti od svakog oblika diskriminacije, gde su pored pripadnika manjina njih 56, bili I gradjani srpske nacionalnosti koji su u postupcima pred drzavnim organima dovedeni u neravnoprvan polozaj.Broj tih ljudi u odnosu na proslu godinu je manji.

Iz numerickog dela izvestaja utvrdjujem da su nam se u izvrstajnom periodu u kontinuitetu svakog meseca, osim u vreme odmora,  javljali ljudi, koji su bili zrtve mucenja ili zlostavljanja, zbog povreda zabrane iz cl.5 Deklaracije Generalne skupstine ujedinjenih nacija ukupno 32 coveka.Sa zadovoljstvom konstujemo da se smanjio broj ljudi koji nam se obracaju, kao zrtve mucenja od strane policije, a da se povecao broj ljudi zatvorenika u srpskim zatvorima, koji nam se zale I traze pomoc , zbog zlostavljanja I mucenja I nehumanog tretmana u zatvorima, zbog cega smo na poziv zatvorenika I po sopstvenoj inicijativi obilazili zrtve u zatvorima, kao I lica koja su nam se javljala kao moguce zrtve.U slucajevima koje prati Odbora belezimo i slucajeve da tuzilastva po krivicnim prijavama za krivicna dela zlostavljanje i mucenje ne pokrecu krivicne postupke protiv pocinilaca, sa casnim izuzetkom Osnovnog javnog tuzilastva u Kragujevcu u slucaju osnovane sumnje za mucernje profesora Zorana Todorovica iz Kragujevca, a da je u jednom slucaju optuzilo zrtvu da je ugrozavala sigurnost policajaca z akoje tvrdi da su ga mucili i zlostavljali.Sudovi u krivicne postupke za krivicnaa dela zlostavljanje i mucenje ulaze tek kada osteceni preuzmu gonjenje od tuzilaca,.

Zabrinjava cinjenica da se u izvestajnom periodu javio dosta veliki broj ljudi  zbog povrede prava na zivot, licnu bezbednost I slobodu iz cl.3 Deklaracije, ukupno 15 sto je u odnosu na predhodnu godinu kada je bilo 4 takvih slucajeva, znatno povecanje.

U 2o11 godini Odbor z aljudska prava u Leskovcu, bio je zrtva nevidjene kampanje od strane Agencije za privredne registre u Srbiji, sa ciljem da se  na jedan birokrstki nacin ugasi red, jedne od najstarijih nevladinih organizacija u Srbiji, sto nas je podsetilo na 2000-tu godinu, kada je Miloseviceva policija zabranila rad Odbora..

Na osnovu nasih istrazivanja izvodimo rezime, Srbija je definitivno cvrsto utemeljena kao drzava bezakonja, bez uspostavljenog sistema vrednosti I sistema odgovornosti, u kojoj ne postoji ni pravna ni imovinska sigurnost, u kojoj su ljudska prava normativno a ponekad u politicke svrhe I deklarativno proklamovana od osoba koje nepoznaju sustinu pojjma “ljudsko pravo”, a da se u praksi krse od strane neodgovorne vlasti , sa birokratskim oblikom vladavine, da predstoji dug put da bi ljudska prava u njihovom sustinskom znacenju, I njihov znacaj za afirmaciju coveka kao slobodne, saznate imovinsko I duhovno bogate ljudske licnosti I njegovu dalju afirmaciju u tom smislu, kao temelja za izgradnju istinskog demokratskog drustva, postala sastavni deo najpre svesti, a nakon toga I mentaliteta I nacina ponasanja vlasti u Srbiji.

Zdravi temelji za tako nesto u Srbiji danas ne postoje.

Predsednik Odbora za ljudska prava u Leskovcu

Dobrosav Nesic

THE ANNUAL REPORT OF COMMITTEE FOR HUMAN RIGHTS IN LESKOVAC ON THE HUMAN RIGHTS SITUATIONS, FROM THE ASPECT OF THE UN GENERAL ASSEMBLY DECLARATION ON HUMAN RIGHTS AND THE ACTIVITIES OF THE COMMITTEEON ON THE AFFIRMATION OF THE SAME RIGHTS IN 2011

In 2011 908 people, who were informed about the activities of Committee in the media, on the Committee’s website or from their friends, our former or current users, appealed to Committee for Human Rights in Leskovac for legal help and advice because of violation or abuse of the human rights acknowledged by the UN General Assembly Declaration on human rights.

From the total number of people who asked for our help and advice in the reporting period 702 of them came to our office directly, whereas 10 people contacted us by telephone and 196 by letters.

Within the reporting period there were cases of 868 people from the area of our interest, whereas the cases of 40 people were not from the area of our interest.

The national structure of people who asked for our help and legal advice within the reporting period of 2011 is as follows: Serbs- 881, Gypsies- 14, Muslims from Bosnia and Herzegovina- 1, Albanians- 4, Bulgarians- 2, Chinese- 1 and Iraqi- 1.

Within the reporting period 867 people asked for and got legal help from the area of our interest, whereas 5 people asked for legal help from the area which is not of our interest.

In the reporting period 863 people asked for and got legal advice on the cases from the area of our interest, while 38 people asked for and got legal advice from the area which is not of our interest.

In 2011 72 people were taken into consideration for representation, whereas 320 cases were represented by us.

In 2011 for the needs of our users we wrote 13 complaints, 3 indictments, 3 investigation demands, 14 criminal complaints, 38 appeals, 18 complaints, 3 requests for access to the information of public importance, 1 objection to indictment, 1 proceedings repeat, 2 revisions, 8 requests for the protection of legality, 1 petition to the European Court for Human Rights in Strasbourg, 24 constitutional complaints, 6 proposals for the performance permit and 29 other uncategorized petition requests.

In the reporting period the Committee lawyer represented our users in 108 appearances in court in lawsuits and in 182 appearances in criminal charges proceedings.

The structure of the rights that were violated or endangered for the people who asked for our help and advice in 2011 from the aspect of the UN General Assembly Declaration on human rights is the following:

- Article 3 of Declaration, the right to freedom, 15 cases,

- Article 5 of Declaration, prohibition of torture, cruel, inhuman or degrading treatment or punishment, 32 cases,

- Article 7 of Declaration, the civil right to equal law protection without discrimination, 98 cases,

- Article 8 of Declaration, the right to be effectively protected by the national courts from violation of basic rights guaranteed by the Constitution or by law, 87 cases,

-  Article 10 of Declaration, the right to a fair trial, before an independent and impartial court, 418 cases,

-  Article 12 of   Declaration, prohibition of arbitrary interference in personal and family life, 6 cases,

-  Article 17 of Declaration, the right to possess and enjoy personal property, 419 cases,

-  Article 23 of Declaration, the right to work and satisfactory work conditions, 157 cases,

-  Article 25 of Declaration, the right to having a satisfactory standard of living, 5 cases,

By analyzing the numerical part of the report we can see that in 2011majority of people addressed to us due to violating the rights to efficient court protection, guaranteed by Articles 8 and 10 of the Declaration, that is 819 cases, and there has been the continuity of violating these human rights by supreme courts.

This is due to the fact that the Ministry of Justice of the Republic of Serbia, after the reforms of the administration of justice, did not manage to set up a system of values, and a system of responsibilities in the administration of justice is not functional at any levels. Prosecutors and judges are totally irresponsible in terms of their responsibility duty, given to them by the Constitution and by law, to protect the human rights and make decisions about human lives. Prosecutors are not capable of accusing the judges and prosecutors violating the Constitution and the law. On the contrary, they use all means to avoid entering such proceedings even when violating the law by judges or prosecutors is obvious. Courts are not capable of convicting judges, which leads to general irresponsibility and carelessness in the legal system. It is not possible to create a legal country and it is not possible to affirm the principle of the rule of law with irresponsible and often unprofessional judges, appointed by political parties or different groups with some interests.

From the documents of the Republic Public Prosecutor’s Office, document’s no. 387/11 of November 22, 2011, submitted to the Committee by the Law on free access to the information of public importance, it can be seen that for the criminal act of Violating the law by a judge, a public prosecutor or their deputies, in 2006 1153 people were reported to Prosecutor’s offices in Serbia, and in practice there were 179 more charges against 179 people, 794 of which were the charges brought by the aggrieved. From that number 4 people were accused, one prison and two probation verdicts were delivered.

- In 2007 1274 people were denounced, 746 of whom were the  charges by the aggrieved, 2 persons were accused, one person was sentenced to prison and one probation verdict was delivered,

- In 2008 1138 people were denounced, 788 of whom were the charges by the aggrieved, only one person was accused and no one was sentenced.

- In 2009 1312 people were denounced, concerning the previous period practice there were charges against 316 people, 1014 of whom were the charges by the aggrieved, 5 persons were accused, 6 prison verdicts were delivered, 11 probation verdicts and 2 acquittals,

- In 2010 1031 people were denounced, 882 of whom were the charges by the aggrieved, 4 persons were accused and one probation verdict was delivered.

It is seen above that from 2006 to 2010, in a five-year period, for the criminal act of violating the law by a judge, a public prosecutor or their deputies 5 908 people were denounced, 4224 of whom were the charges by the aggrieved, that is the civil party, 16 people were accused, 8 prison verdicts were delivered and 15 probation verdicts. This happened at the moment when before the European Court for Human Rights in Strasbourg and before the Constitutional Court of the Republic of Serbia the majority of the cases considered violating the right to a fair trial and violating the right to property in court procedures. This was when the Ministry of Justice of the Republic of Serbia had a role of “masochist adapter” and paid for the judges’ mistakes and misses according to the decisions of judges in Strasbourg. Regress requests were not submitted by judges. The judges were not deposed for unprofessional and unprincipled work in order to be substituted with young, professional cadres who want affirmations. A small number of professional judges, devoted to affirmations, were not given a chance to express their knowledge, creativity and intellectual resourcefulness, which led to a total collapse of administration of justice.

There was an increasing trend of Prosecutor’s Offices to start criminal proceedings against the citizens who brought criminal charges against judges and prosecutors, due to reasonable suspicion that their human rights were violated. Thus the regulation of the Criminal proceedings Code was violated. According to this regulation “Everyone is to denounce the criminal act for which is prosecuted ex officio”. By violating this regulation Prosecutor’s Office deprives the aggrieved with violated rights of a fair trial to seek protection of the court. This is an unbelievable situation of judges and prosecutors enormously violating human rights and prosecuting the victims.

According to previous data it can be concluded that Prosecutor’s Office in Serbia did not adequately respond to the needs and requests of people who appealed to them due to violating the rights by judges and prosecutors and that they treated the victims as if they were accused. In this way Prosecutor’s Office represented a promoter of illegal system in the administration of justice.

This fact is disastrous.

The actual government will have to find strength to seriously deal with the question of responsibility of the people responsible for people’s destinies and partly for the destiny of the country’s situation. The authorities will have to get power to awake highly paid prosecutors and make them be aware of the fact that under legal circumstances both a judge and a prosecutor have to be accused and not to disallow the charges using stereotype announcements. Judges have to be capable and professional in terms of sentencing both judges and prosecutors. Only then will the authorities be able to say that there is the rule of the law, that is, the country is legal, and that will be understood and realized by civil citizens, without unnecessary manipulations of their consciousness.

This situation is due to the fact that the country, by imposing uncontrollably high court taxes at the time of the deepest crisis, prevented majority of citizens from getting justice. These were the conditions for the unregulated personal justice, already applied by courts, and it will be a tragedy if the situations before the reforms, in which judges and lawyers were killed, happen again. Traditionally, when this happens, round tables, tribunes and similar, which have never had any positive results but to calm down the public, will be organized. The causes of such events will be discussed by “eminent professionals” from the field of the Serbian legal system intelligence. This intelligent part of the legal system was ruined to such extent that there are only its traces and thus cannot be noticeable. It is difficult for someone in the Ministry of Justice to realize that reputation and honor of the administration of justice is built and kept by professional and conscious work, and not by the armed guards.

This is also seen in the fact that the High Judicial Council through the Disciplinary Prosecutor and the Disciplinary Committee, beside a general compromising situation, does not raise or rarely raises the issue of judges’ responsibilities in terms of judges’ breach of discipline, appointed in the Law on judges and the Code of Judicial Ethics. There have never been any cases of judges, dismissed by the High Judicial Council and it is a proof that the High Judicial Council has never fulfilled the given role.

Namely, people who work in the High Judicial Council, due to the lack of personal courage or for some other reasons, who definitely don’t have in mind public interest, after the reform in the legal system in which majority of the carriers of the justice functions who totally privatized the justice system were removed, did not manage to follow the activities of the remained carriers of the justice functions due to such personal profiles. They do not belong to the time at which they do their justice function and they remained in the justice system thanks to their oligarchic mentors, close to authorities or they were promoted to higher positions in the justice system. They did not manage to take efficient measures in order to clear up the justice system of the remained carriers of the justice function, who, well paid by the country, went on dispensing unregulated personal justice, which was in their interest and in the interest of their oligarchic mentors, not being afraid of any kinds of responsibility, since there isn’t a system of responsibility in our justice system.

It is disappointing that Serbia is the only country in the civilized world in which 12 people serve a prison sentence of 40 years. This prison sentence was not known in the justice system of Serbia and Yugoslavia at the time when these people committed crimes for which they were imprisoned. This was President of the state’s decision.

Serbia is the country in which the Ministry of Justice does not carry out decisions of its courts. The same was with the case of Borislav Colic, a citizen of Bosnia and Herzegovina and the Serbian Republic. He was, by the legal decision of the High Court in Novi Sad, sentenced to prison in Bosnia and Herzegovina. Bosnia and Herzegovina took all the measures to take him, but the Ministry of Justice of the Republic of Serbia has not implemented the final decision for a year, which describes the situation in which the justice system in Serbia is.

For the first time in the history of the justice system in Leskovac, it is announced that in the civil case the evidence will be made by exhumation and thus sacrilege of graves, although the Law on the civil case is not familiar with such evidence. It is allowed in the criminal proceedings only when there are doubts about violent death, which would be cruel interference in personal and family lives of litigants in the way not known to the law.

In the Basic Court in Leskovac it is customary that in the cases of execution, although court taxes were paid by enforcement creditors, the execution was obstructed and thus an enforcement creditor instead of settling his claims in the enforcement proceedings suffered a loss.  The same was with the executive bodies of the Court who listed possessions of one person in order to collect debts from another, although these people even didn’t have the same residence in their IDs.

In the Basic Court in Nis it is customary that persons who were illegally deprived of their freedom are robbed for such amounts which are barely enough for the expenses of the proceedings. That is a special measure, by which people whose right to freedom was violated are deprived of appealing to the court in terms of compensation.

New authorities changed the Law on the civil case and introduced the census that the value of the property in the case must be at least 100.000 Euros, at the average exchange rate of National Bank of Serbia, on the day of making a complaint. In that way they completely “shut the door” of the Supreme Court of Cassation for 99,09 percent of citizens of Serbia who are not able to pay the taxes higher than 250,000 dinars, for a complaint, the first instance decision, an appeal, the second instance decision, audit, decision by the audit. That means that farmers who were deprived of their fields will not be able to appeal to the highest court instance in order to protect the right to property as well as workers and poor people who are deprived of urban land and houses. Oligarchic authorities provided the access to the Supreme Court of Cassation only for those privileged ones who are rich, and who are the controversial rich. Here we have the elitist court.

In Serbian courts, the public exists only in written form, not in practice. This is why trials are usually held in the premises looking like dovecots.

The activities of courts are not transparent. The annual plan on judges’ activities is not put up so that every party can see whether his or her case is in hands of the judge who is authorized to do that by the annual plan. Very often Acting Presidents of the Courts refuse to issue it on request of the access to the information of public importance, or they will issue it when Commissioner for Information of Public Importance requests so.

In some courts lawyers and advocacy are humiliated. Lawyers are not able to have the insight into the documents for one year. Some courts refuse to give the lawyers the copies of certain documents.

There is an interference of politics into judges’ work, even public threats that some judges will not be allowed to perform the judicial function. The activities of the courts are estimated by executives and there is a direct influence of executives, even oligarchic groups and individuals.

It is common that in some cases judges “create the law” and then deliver the verdicts without mentioning legal basis, or deliver them without legal basis, or provide court protection of some rights, not approved by the law for the privileged individuals.

The saying “In the justice system there must be a problem, if it is not the law than it is the judge”, has never been more popular in Serbia.

As one of the measures to overcome such a situation in the justice system the Ministry of Justice should use the “insiders” in courts in which there is carelessness in work.

We also notice that some judges use their functions to treat their complexes, so because of that and because of too busy judges it is necessary that the Ministry of Justice has its health service, which would carry detailed periodical controls of mental and physical health of judges and prosecutors.

The Constitutional Court of Serbia is especially inefficient in solving the cases. Some procedures have lasted for more than four years. In the procedure of Constitutional complaints, we are not familiar with the fact that this court delivered decisions on proposals for postponing the execution of decisions against which constitutional complaints were made, despite a very short term.

All this caused a general legal uncertainty and legal uncertainty caused general property insecurity, which could be seen in the numerical part of the report. Within the reporting period people who asked for our help were the ones whose right to having and enjoying the property from the Article 17 of the Declaration was violated in even 419 cases. These were the people robbed by state authorities and state monopoly companies such as Power Distribution and similar. Instead of reducing administration, the state increased the robbery of citizens. Authorities developed a special system through Tax Administration of the Ministry of Finance with paying taxes and contributions. There is an institute of “Advance decision”, a relic of the socialist system, by which a duty of paying taxes and contributions is usually flat. According to that decision, a payer has to pay until he is given a new decision. Tax Administration, against the principle of efficiency of the Law on General Administrative Procedure, against the principle of fair business, does not deliver advance payments decisions at the beginning of the year to the payers, and sometimes they do not get them during the year. The same is with “final” decisions. It is a sophisticated instrument for legal robbery of the citizens, which enables the state to take from citizens’ property exactly what it needs, if it is estimated in the advance payments decision that barehanded citizens were not robbed enough. It is common that after two or three years, the payer is delivered all decisions which should have been delivered two or three years ago. In this way variations for contributions are calculated in comparison to previous decisions, and variations which are result of inactions are now with interests. This is how many years of inaction become paid as a payer’s dept. Regular tax payers become tax debtors, which is not known anywhere in the world. The tax procedure is organized so that only good lawyers can fight with such a plundering role of the state. Anyway, the outcome is uncertain, since in the Ministry of Finance and especially in the tax Administration there is a general carelessness due to the lack of professional cadres, whose workplaces were given to people close to some political parties who are inexperienced and without proper qualifications.

The question is whether the Ministry of Finance and Tax Administration will continue such robbery with foreign investors, since domestic trade is almost destroyed, mostly by these methods.

The ones who recently experienced this were the lawyers. They experienced this burdening with high taxes and contributions in the period of economic crisis, when it was difficult to charge the activities due to poor citizens and companies, as a kind of advocacy torture. Courts inefficiently collected debts in enforcement proceedings and all lawyers felt the revolt.

A special kind of the state’s robbery is so called “anniversary stamps”, paid to the public post office at the end of the year by each citizen who sends letters.

  In Serbia citizens are still not deprived of, on the contrary, they suffer harmful consequences of the activities of monopoly companies, either state or private ones which were given the monopoly position by the state and against the Constitution.       

We also face up with the cases of dramatic violation of the right to the property by Departments of Real Estate Cadastre which in the administrative procedure deprive some citizens of the property that they legally possess. On the other hand, they give the illegally possessed property to others, or even there is no basis for claiming. All that is done under the auspices of the Republic Geodetic Authority, whose activities have not been seriously checked by any state institutions. The same is with Departments of Real Estate Cadastre.

The practice of the Ministry of Police is of particular concern. They started taking expensive, primarily hunted rifles from the citizens, that is, their property, without any specific reasons. Namely, the explanation of the decision by which the property is taken says “it is necessary in the interest of protecting public order and protecting security of others”. It is a hypothetical regulation, which disables a person to defend from violence by expressing specific arguments since they do not know when they disturb public order and piece. They neither know under which circumstances it can be disturbed nor whose security is endangered. Such practice is not only a sign of general property insecurity, which is a consequence of legal insecurity, but it also creates animosity of citizens towards police. In a normal country increasing trust of citizens in police should be considered and measures for overcoming such practice should be taken.

From the numerical part of the report we conclude that a large number of people, even 157, appealed to us because of violating the right to work and satisfactory work conditions from Article 23 of the Declaration. To avoid any confusion, it is not about working class since it does not exist anymore but it is about the people who lost their jobs in the process of inhuman privatization. This privatization was more the original accumulation of capital than privatization. These people, the owners of the means of productions, turned into cheap labor with a long warranty of such status. Instead of going to factories they moved into courts and asked us for help in terms of collecting unpaid wages and unpaid contributions from the time when they were employed. All these processes were part of the cases which have been before courts for many years or the cases of the employees who were not paid neither wages nor contributions or they were the victims of harassment at work.

In the reporting period there were a lot of people, apart from Serbian citizens 56 were members of minorities, who asked for our help and advice due to violating the right from Article 7 of the Declaration to be equally protected by the law from any kinds of discrimination. In comparison with the last year that number is smaller.

From the numerical part of the report I conclude that in the reporting period, continually, except for holidays, people who were victims of torture or abuse asked for our help in terms of violating prohibition from Article 5 of the UN General Assembly Declaration. They were 32 in total. We are pleased to note that the number of people who were the victims of police torture reduced, whereas the number of people imprisoned in Serbian prisons who asked for our help because of abuse, torture and inhuman treatment in prisons increased. We paid frequent visits to these victims in the prisons, either on our own initiation or when we were called by prisoners or people claiming to be potential victims. Some of the Committee’s cases involve those ones in which Prosecutor’s offices on criminal charges of abuse and torture do not start criminal proceedings. An honorable exception is the Basic Public Prosecutor’s Office in Kragujevac in the case of main suspect for torture of a professor Zoran Todorovic from Kragujevac. In another case they accused the victim of endangering safety of policemen who are said to have tortured and abused him. The courts enter criminal proceedings of torture and abuse only when the aggrieved take over prosecution from prosecutors.

It is worrying that in the reporting period a large number of people asked for our help because of violating the right to life, personal safety and freedom from Article 3 of the Declaration. There were 15 people in total which in comparison with the last year, when there were only 4, is a significant increase.

In 2011 Committee for Human Rights in Leskovac was the victim of an unprecedented campaign by the Agency for Business Registers with the aim to destroy the order of one of the oldest non-governmental organizations in Serbia in a bureaucratic way. This reminded us of the year 2000 when Milosevic’s police forbade activities of Committee.

According to our research we give this summary. Serbia has definitely been a country without law for a long time, without the established system of values and system of responsibilities, without legal and property security. It is a country in which human rights have been normatively and sometimes declaratively proclaimed by the people who are not familiar with the term “human right”. In practice the rights are violated by irresponsible authorities, with bureaucratic form of reign. It will be long before human rights, in their essential meaning and with their importance for the affirmation of a man as a spiritually and materialistically rich person, as foundations of a true democratic society, first become part of consciousness and then part of Serbian authorities’ behavior and mentality.

Nowadays there are no healthy foundations for something like that in Serbia.

President of Committee for Human Rights in Leskovac

Dobrosav Nesic

(kliknite na sliku za uvećani prikaz)

(kliknite na sliku za uvećani prikaz)

(kliknite na sliku za uvećani prikaz)

SLUCAJA  RADOVANOVIC ZVEZDANA IZ ZAJECARA

1. PODACI O ZRTVI: Ime : Zvezdan  Prezime: Radovanovic, Pol:Muski, Prebivaliste: Zajecar ul.Knjeginje Lubica br.2/8, Na izdrzavanju kazne zatvora u Kazneno popravnom zavodu u Nisu A paviljon, Trce krilo, Maticni broj 6317-A

2.PODACI O DOGADJAJU

Dana 24.11.2006 godine, zrtva je bila smstena u sobi br.14, “C” Paviljon , Treceg krila kazneno popravnog zavoda u Nisu sa jos 8 ili 9 zatvorenika.Oko 6 sati i 40 minuta ujutru on je u sobi kuvao kafu, kada je u njihovu sobu usao jedan zandarm u uniformi, sa maskom na licu i drvenom palicom u rukama dugom oko jednog metra i 20 santimetara, i zrtvi naredio da izadje u hodnik paviljona, recima “Svi napolje”. Zrtva je izasla u hodnik na kome je videla vise ljudi koji su lezali, i dosta krvi, pa je rukama pokrio glavu, a na prva tri koraka koja je ucinio u hodniku zandarmi koji su bili u hodniku, zadali su mu 15 udaraca po glavi i ledjima, kojom prilikom sum u naneli ranu u vidu rasekotine po temenu koja je krvarila, a nakon toga su zandarami zrtvi i ostalim zatvorenicima naredili da legnu na pod potrbuske, sto je zrtva i ucinila , stavivsi ruke na glavu, sto nije sprecilo zandarme da ga u tom lezecem polozaju tuku skoro ceo minut, udarajuci ga palicama po butinma i ostalim delovima nogu, nakon toga zandarmi su zrtvi i ostalim zatvorenicima naredli da ustane id a kroz “spalir” zandarma sidju u prizemlje paviljona”. Dok je zrtva prolazila kroz “spalir” zandarma, zandarmi sa maskama su ga palicama udarali po nogama, sa namerom da od udaraca padne id a se otkotrlja niz stepenice, a u jednom trenutku jedan zandarm ga je drvenom palicom udario u celo po sredini i malo desno, od kog udarca je dobio ranu u vidu rasekotine koja je krvarila.Prilikom izlaska iz paviljona tukli su ga i zatvorski strazari, ali ne moze da ih identifikuje, zbog polozaja sagnute glave kuju je pokrio rukama. Nakon izlaska iz paviljona i prozivke odveden je u Klinicko bolnicki centar u Nisu, najpre na Urgentno odlejenje, a zatim in a Odeljenje Hirurgije, sa koga je upucen na “skeniranje glave”. U Klinicko bolnickom centru u Nisu su mu lekari sanirali povrede na celu sa dve kopce, a na temenu sa 4 ili 5 kopce, i zabranili mu da hoda jer je bio nestabilan a leva ruka mu je bila oduzeta , a plasili su se lekari da postoji unutrasnje krvarenje u glavi od udaraca, zbog cega su hirurzi hteli da mu otvaraju glavu.

Nakon medicinskog zbrinjavanja u Klinicko bolnickom centru u Nisu, zrtva je vracena u zatvorsku bolnicu u vrlo nehumanim uslovima, lecen je samo “Brufenom”  i nikakvom drugom terapijom. U Zatvorskoj bolnici proveo je 6 dana.

Kao posledicu mucenja skoro godinu dana je ima pored fizickih bolova i psihicke probleme u vidi nocnih mora i strahova, ima strah od uniforme, dobio je povisen krvni pritisak  a  u 2007 godini pretrpeo je slog, zbog cega je 7 dana bio smesten u zatvorskoj bolnici in a infuziji.

Trazi preduzimanje krivicnog gonjenja pocinilaca mucenja.

3.PODNUDJENI DOKAZI

Svedoci Radulovic Branislav 5869
Vuckovic Bojan, 4083
Vasiljevic Vladimir   MB 6032, svi zatvorenici Kazneno popravnog zavoda u Nisu, Medicinska dokumentacija  o lecenju i medicinskom zbrinjavanju zrtve u Klinicko bolnickom centru u Nisu, na Urgentnom odeljenju i Odeljenju Hirurgije, koji moraju biti pribavljeni po sluzbenoj duznosti od Tuzilastva ili Istraznog sudije, i Fotografija zrtve u invalidskim kolicima  sa krvavom rukom i kosuljom, glavom povezanom zavojima, i medicinskom dokumentacijom u ruci, ispred Klinicko bolnickog centra u Nisu, i policijskog vozila”Marice” a invalidska kolica gura zatvorski strazar.

4. PRAVNA KVALIFIKACIJA SLUCAJA
Rdaovanovic Zvezdan je dana 24.11.2006 godine oko 07.00 sati u Kazneno popravnom zavodu u Nisu, bio podvrgnut mucenju, svirepom necovecnom ponizavajucem postupanju ili kanzjavanju, od strane pripadnika zndarmerije Ministarstva policije Republike Srbije i od strane zatvorskih sluzbenika-strazara Kazneno popravnog zvaoda u Nisu, koji su sluzbenici Ministarstva pravde Rpublike Srbije.
U slucaju zrtve povredjena je odredba cl.5 Deklaracije Generalne skupstine UN o ljudskim pravima, cl.7 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i politickim pravima i cl.3 Evropske konvencije za zastitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, to sa spekta normi medjunarodnoghumanitarnog prava.
Sa aspekta domaceg prava u slucaju zrtve Radovanovic Zvezdana , povredjena je odredba cl.25 st.2 Ustava REpublike Srbije, a zandarmerija je ucinila krivicno delo Zlostavljanje i Mucenje iz cl.137 st.3 u vezi sa st.2 KZ.

5. PLANIRANI RAD PO SLUCAJU
Drzava u skladu sac l.12 Konvencije UN protiv mucenje svisrepih necovecnih ponizavajucih postupaka ili kznjavanja nije sprovela brzu i nepristrasnu istragu, iako je imala nedvosmislene dokaze o mucenju zrtve. Posto je Zvesdan advokatru Odbora dao Punomocje za zastupanje, mi ce mo u njegovo ime i za njegov racun podneti krivicnu prijavu Opstinskom javnom tuzilastvu u Nisu,protiv zandarma MUP_a ciji identitet mi neznamo a koji tuzilastvo moze da otkrije, za krivicno delo Zlostavljanje i mucenje iz cl.137 st.3 u vezi sa st.2 KZ.

Predsednik Odbora za ljudska prava u Leskovcu
Dobrosav Nesic

(kliknite na sliku za uvećani prikaz)

SLUCAJ KRUSEVAC

PODACI O ZRTVAMA

Tatovic Dusan iz Krusevca ul.Blagoja parovica br.16/37, muskog pola

Tasic Jovan iz Krusevca ul.Druge Dalmatinske proleterske brigade B 6/24, muskog pola

Rakic Novica iz Krusevca ul.Miodraga Rakica br.21, muskog pola

Ivankovic Predrag iz Krusevca ul.Martovskih zrtava br.15, muskog pola

CINJENICNI OPIS SLUCAJA

Dana 10.11.2007 godine oko 03,20 sati u selu  Lukavac u diskoteci “Zonfa” vise policajaca  Ministarstva unutrasnjih poslova Republike Srbije, Sekretariajata za unutrasnje poslove u Krusevcu, i to Marko Zivadinovic, zatim policajci poznati zrtvama po nazivima, “danilo”, Soskic”,”Kurda, “ Cvela” i jos dvojica ili trojica policajaca za koje zrtve nemaju nikakve podatke,  pa se jedan od navedenih policajaca koji su bili u alkoholisanom stanju, obratio zrtvi Novici Rakicu pokazujuci mu sluzbeni znacku i legitimaciju, i pozvao zrtvu da izadje sa policajcima iz lokala, a kada je zrtva izasla izpred navedenog lokala, policajci su zrtvu pitali”Gde ti je utoka”, na sta je zrtva odgovorila da nema nikavu utoku, a zatim sum u policajci rekli”gde ti je cevka”,  na sta je zrtva podigla ruke i zadigla jakunu pokazujuci policajcima  da nema nikakvu cevku, da bi nakon toga jedan od policajca  pitao zrtvu”gde ti je pistolj”, i  izvrsili pretres zrtve, opipavajuci Novicu rukama. U tom momentu sa parkinga  je nailazio  Dusan Tatovic , koga je jedan policajac iz grupe gurnuo rukom, a na pitanje Tatovica zasto ga policajac gura, umesao se policajac poi menu Danilo, koji je Tatovicu rekao “sta ti imas sa mojim kolegom” i istovremeno zrtvu Tatovica udario pesnicom u predelu grudi, nakon cega je cela grupa od 7-8 policajaca krenula ka ostecenom Tatovicu koji je pobegao u lokal, gde ga je  zrtvu sustigao policajac Danilo i nogom na kojoj je bila cipela sutnuo zrtvu u grudi od kog udarca je zrtva pala na pod lokala, a dalje prebijanje zrtve tatovica pokusao je da spreci Dragoslav Visnjaric iz Krusevca, sto su sve videli prisutni svedoci  Goran Milankovic i Bojan Pavlovic iz Krusevca i Srdjan Simic iz Pakasnice, kao i drugi gosti u lokalu.

Tog istog dana oko 04,15 sati navedeni policajci su u selu Lukavac ispred lokala pod nazivom “Skakavac”sacekali  zrtvu Tatovica koji je  sa ostalim zrtvama izlazio iz prodavnice brze hrane” Mandjare” , opkolili ostecene zrtve, pa je policajac Danilo  stisnutom pesnicom ruke udario zrtvu tatovica u predelu levog oka, a drugi policajac koga zrtve znaju po nadimku “Cvele” je  pesnicama vise puta udario zrtvu Tatovica po glavi,  nakon cega je Tatovic refleksno pobegao u radnju “mandjare” a policajac “cvele” je usao za zrtvom u radnju i ponovo pesnicom nekoliko puta udara zrtvu Tatovica u glavu,  da bi nakon toga policajac Danilo i jos dva policajca  od kojih je jedan sa Kosova, a trecem zrtve neznaju generalije,  napali zrtvu Rakic Novicu i pocinju da ga tuku uarajuci ga rukama i nogama dok je zrtva bila pribijena uza zid, da bi nakon toga policajac Danilo zrtvu Rakica oborio na zemlju id ok je zrtva lezala na zemlji policajac je Rakica nogom na kojoj je bila cipela sutnuo u glavu, nanevsi mu tesku telesnu povredu, sto je snimljeno video kamerom.

Nakon toga svi policajci u grupi ulaze u radnju “mandjare” i bez ikakvog razloga i povoda pocinju da tuku Predraga Ivanovica koji se u radnji slucajno zatekao, a zatim policajci pod nazivima”Kurda” , “Cvele” i policajac sa Kosova, pocinju da tuku zrtvu Jovana tasica na nacin sto ge je policajac”Kurda” otvorenim dlanom ruke udario po licu, da bi nakon toga  svi ostali policajci poceli rukama da udaraju Tasica  od kojih udaraca je zrtva Tasic pao na pod lokala, a policajci su nastavili da tuku zrtvu sutirajuci ga po telu nogama na kojima su bile cipele, apolicajac  Marko Zivadinovic  je izvadio pistolj i pistoljem udario zrtvu Tasica po glavi u predelu potiljka od kog udarca je zrtvi pukla koza na glavi i doslo je do krvarenja.

Prilikom mucenja policajci su zrtvama  Tatovicu, Rakicu i Tasicu naneli  telesne povrede koje su konastatovane u Uverenjima o zdravtvenom stanju   Sluzbe hitne medicinske pomoci u Krusevcu br.170, 171, 171 od dana  20.11.2007 godine.

PONUDJENI DOKAZI
Uverenja  o zdravstvenom stanju  sLuzbe hitne medicniske pomoci br.170 na ime zrtve  tatovica, uverenj o zdravstvenom stanju br.172  na ime  zrtve  Tasica, uverenje o zdravstvenom stanju br.171 na ime zrtve  rakica, fotografije sa povredama na glavi zrtve   Rakica,  video snimak dogadjaja zebelezen vido kamerom sa lokala “mandjare”, svedoci   Goran Milankovic iz Krusevca ul.Obiliceva br.47/4, Bojan Pavlovic iz Krusevca ul.Jasicki put bb, Srdjan Simic iz pakasnice,  Predrag Stanic, Marijana Calic, Dragan Milovanovic  radnici u radnji brze hrane “mandjare” u krusevcu, Srecko Milenkovic  iz Savrana, nestorovic  Goran-Snupi”, Milan Sokolovic  iz Krusevca ul.Kneza Milosa K 11/67.

PRAVNA KVALIFIKACIJA SLUCAJA
Sa aspekta medjunarodnog prava policajci Sekretarijata za unutrasnje poslove u Krusevcu su u dnosu na zrtve povredile zabranu mucenj svirepog necovecnog ponizavajuceg postupanja ili kaznjavanja prema ljudima, iz cl.5 Deklaracije generalne skupstine UN o ljudskim pravima, cl.7 Medjunarodnog pakta o gradjanskim i politickim pravima i cl.3 Evropske konvencije za zastuitu ljudskih prava i osnovnih sloboda.

Sa aspekta domaceg prava u radnjama policajaca stoje obelezja krivicnog dela Zloatavljanje e i mucenje iz cl.137 st.3 u vezi sa st.1 KZ.

PLANIRANI RAD PO SLUCAJU
Zrtve su protiv policajaca koji su ih mucili dana 15.11.2007 godine, Opstinskom javnom tuzilastvu u Krusevcu podneli krivicnu prijavu koja je zavedena pod Kt.br.1157/07,  za krivicna dela  Nasilnicko ponasanje  iz cl.344 st.2 KZ, krivicno delo Ucetsvovanje u tuci  iz cl.349 KZ, krivicno delo laka telesna povreda iz cl.122 st.2 KZ, krivicno delo protivpravno pretresanje iz cl.140  KZ, krivicno delo Ugorozavanje opasnim orusjem pri tuzi ili svadji iz cl.124 KZ, i krivicno delo teska telesna povreda iz cl.121 KZ, a mi smo  na osnovu podataka koje sun am zrtve dale slucaj evidentirali i ponudili besplatnu pravnu pomoc za zastupanje pred sudom u postupku protiv pocinioca mucenja.

Predsednik Odbora za ljudska prava u Leskovcu
Dobrosav Nešić